ÖZGÜRLÜK GÜLLERİNİN KIZILLIĞIYLA TARİH YAZMAK

Dilzar Antep
 

Kod Adı : CAHİDE
Adı soyadı : Edibe Akseven
Doğum Tr.Yeri : 1976 Cizre - Bedare Köyü
Anne Adı : Sacide
Baba Adı : Şehmus
Katılım Tarihi : 1991 Haftanin
Şahadet Tarihi : 1998 Aralık sonunda Beytüşşebap Germav Köyü’nde çıkan çatışmada ayağından yaralanır, 1 Ocak 1999 günü bombasını kendinde patlatarak şehit düştü.


ÖZGÜRLÜK GÜLLERİNİN KIZILLIĞIYLA TARİH YAZMAK


“O şehitler ki, gerçekten tarihimizde en soylu direnişi gösterdiler. Onlar ölünmesi gereken yerde ölmesini bildiler. Bize nasıl savaşacağımızın ve nasıl teslim olmayacağımızın derslerini muazzam öğrettiler. Kendi bedenlerini tarihe ve halka armağan ettiler, partiye sundular. Biz de onların anılarına, o şahadetleri doğuran yetmezlikleri yerle bir ederek, onları yaşama çevirerek, umutlarını amansız başarı nedeni yaparak karşılık verirsek, bu onlara iyi bağlı olduğumuzu gösterecektir.”

Önder APO



Tarih yazmak da kimi zaman, tarih yapmanın bir parçası olur. Tarihi yapanların yaşamlarını araştırmak, tarihimizin satırlarına yerleşerek bugüne ulaşabilen bizi yaratan kadın gerillaları tanımaya çalışmak, özünde bizi yaratan zamanları anlama çabasıdır. Bir yüzyılın son çeyreğine tutunan bir coğrafyanın kadınlarının hayatlarını aramak, Kürdistan özgürlük mücadelesinde kadınla yaratılan değerlerle birlikte yaşanan toplumsal dönüşümün bedellerini, zorluklarını, acılarını ve ilkleri yaratmanın mutluluğunu, kararlılığını ve iddiasını anlamak, şimdide yaşayan kendimizi anlamamız için şarttır. Yazılmayan tarihi yazmak, çoğunda içimizi kanatsa da bunları göze alabilmek, bizler için yaşamı hak etmenin bir gereğidir. İnsan, geçmişini bir ölü gibi sırtında taşıyarak yaşayamaz. Ama aynı zamanda geçmişinden bihaber de yaşayamaz. Havada uçuşan, ne yere düşen ne de göğe fırlayan bir nesne düşünemeyiz değil mi? Ki olsa bile bu bir kaos aralığıdır ve bundan kurtulmak, çıkış yaptığı ve ulaşacağı noktayı bilebilmekle mümkündür.
“Kadının kölelik tarihi yazılmamıştır, özgürlük tarihi de yazılmayı beklemektedir” dedi Önderliğimiz. Bu perspektif bizler için tarihimizin adım adım izlenmesi, kadın yoldaşlarımızın bu mücadeleye kattıklarını, mücadelede yaşadıkları zorlanmaları ve karşılığında oluşturdukları kutsalları tanımayı emretmektedir.
Kadın ordulaşmasının en önemli alanlarından biri olan Botan sahası, hem maddi ve manevi zorluklarıyla, hem de yaratılan özgürlük değerleriyle kadın özgürlük mücadelesinde önemli bir yer edinmiştir. Kadın ordulaşmasında önemli bir tarihi yaratımın mekânı olan Botan’da kadınların gerillaya katılımının, savaşta yer almasının önemi, hem toplumu dönüştürme gücü olmasından hem de kadının özgürlük düzeyini yüceltmesinden kaynağını almaktadır.
Köylü kökenli genç kızların katılımı geleneksel feodal yaşamı parçalayan bir devrim niteliğindedir. Aynı zamanda kadının mücadelede yerini alması, ordulaşması, özgürlük tarihimiz açısından ilklerin başarılmasıdır.
Kadın özgürlük bilincinin gelişmesi, mücadeleye yurtsever duygularla katılan kadının sıradan duruşunu yıkmış, onun yerine savaşın komutanlarını yaratmaya başlamıştır. 1988-89 yıllarında kadının mücadeleye katılımı belirli bir nicel düzeyde olsa da 1991-92 yıllarında katılımlar Botan'dan taşarak ulusallaşmış, serhildanlarla birlikte metropollere yayılmıştır. Bu yıllarda özellikle öğrenci gençliğin yoğun katılımı olmuş, öğrenci-aydın kökenli kadın arkadaşların katılımı bu dönemde artmıştır. Devlet okullarının devlet memurluğuna geçişin bir aşaması olması zinciri kırılmış, üniversitelerden yoğun olarak gerilla saflarına akın başlamıştır. 1993 yılında kadın ordulaşmasının geliştirilmesiyle birlikte Botan’daki pratik tecrübe birikiminden kaynaklı olarak hareketli tabura bağlı bir kadın bölüğü oluşturulmuştur. 1995 yılında,1.Ulusal Kadın kongresinin yapılması ve YAJK’ın ilan edilmesi ardından eyalet YAJK temsilcileri atanmış, özgün eğitimler örgütlendirilmiştir.
Önderliğimiz, 1995 yılıyla birlikte, birçok kadın arkadaşı eğitime aldıktan sonra bu alanda görevlendirmiş, bu yöntemle hem farklı toplumsal kesimlerde büyüyen arkadaşlarda ortak bir halklaşma ölçüsü yaratmış hem de bu alandaki yoğun savaş koşullarında kadının kendini yeniden yaratmasını, kendine güven kazanmasını, iddia sahibi olmasını sağlamıştır.
1997 yılında parti bayrağının çekildiği Kato Jirka-Deriye Sedkarê, gerillanın bu alanlardaki hakimiyetinin ispatıdır. Düşman güçlerinin pek önemsemediği bu durum halkta büyük bir coşku yaratmış, halkın gündemine bağımsızlık düşüncesini yerleştirerek 1997 yılına final yılı adını vermede önemli bir rol oynamıştır. Botan’dan yükselen özgürlük bayrağı, PKK gerillalarının hakimiyetini göstermiş, halkın gerillaya bağlılığını güçlendirmiş ve Katolar’da direniş ruhunu derinleştirmiştir. İskender’den bu yana geçilmezlik ve yenilmezlik ruhunu yaşatan, düşmanın yoğun saldırılarıyla karşı karşıya kalan Katolar aynı zamanda direnişleri de tarihine kazımıştır.
Botan direnişinde önemli yeri olan kadın gerillaların direnişleri pratik tecrübeyle yoğrulmuş, eğitimlerle bilince kavuşturulmuş bir zihniyetin ürünüdür. Eyaletlerdeki özgün eğitimler mevcut potansiyele yeterli gelmediğinde 1997-98 kış sürecinde özgün YAJK kadro eğitim devresi açılmıştı. Botan'ın her alanından gelen kadro-komuta yapısından oluşan 45 kişilik bir bileşimle üç aylık eğitim görülmüştür. İlk kez gerçekleştirilen bu eğitim, kadın özgürlük savaşımına ve mücadelemizin her alanına taze bir kan anlamına gelmektedir. Bu süreçte Önderlik, talimat ve perspektiflerinde, varolan potansiyele ancak karargahlaşmayla cevap olunabileceğini belirtmektedir. Bu eğitim aynı zamanda karargah çalışma hazırlıklarının temelini de oluşturmuştu.
Yapılan bu kadro eğitiminde ortaya çıkan sonuçlar temelinde karargah çalışmalarının daha sağlıklı geliştirilmesi için Botan YAJK Eyalet Konferansı yapılması kararlaştırılmıştır. Bu yolla kadın gücü, geldiği düzeyi daha iyi sorgulama fırsatını yakalamış, kendisinden ve dışından kaynaklanan birçok yetersizliği anlamaya çalışmıştır. Toplu olarak tüm eyaletteki kadınların sorunları tartışılarak, yanlışlıklar daha iyi görülüp bilince çıkarılmış, bu anlamda da
Botan'da ilk kez geliştirilmiştir. Bu eğitim sonucunda ve Önderliğin perspektifleri temelinde Haftanin’de Botan YAJK Karargahı oluşturulmuş, Botan YAJK Eyalet Konferansından sonra alınan kararla 7.Nisan.1998’de karargahı Besta alanında mevzilenme amaçlı hareket edilmiştir. Bu yıl Botan’da zorluklar ve engeller olsa da yoğun bir aşma çabası verilir ve eyaletin birçok bölgesinde uzun yıllar savaşta kalan bayan komuta ve savaşçı yapısından 45 arkadaşın katılımıyla eğitimi gerçekleştirir. Bu eğitim hem kadın hem Botan savaşı açısından çok önemlidir. Bilinçlenen kadının savaşa etkisi bilindiğinden bu eğitimin üzerinde önemle durulur. Eğitimin hemen ardından yapılan konferansla, YAJK Eyalet Karargahı oluşturulur. Karargahın oluşumunda Zelal arkadaşın emekleri belirleyicidir. Sadece kadın özgürlük savaşımı için değil, bir bütün olarak devrimin gelişiminde rol oynayacak özgür kadının ortaya çıkartılması için her şeyini ortaya koyar. Düşmanın yoğun yönelimlerinin olduğu 98 yılı kadın özgürlük mücadelesinde hem yoğun kazanımlarıyla hem de paha biçilmez kahramanlıklarla anılacak direnişlere sahne olur.
Zelal, Agiri, Cihan Guyi, Ruken, Viyan Silopi, Delal Bingöl, Bahar Beytüşebab, Sozdar Xelile, Ronahi Alman, Rewşen Qamişlo arkadaşlar, Botan direnişlerinde yüceleşerek kadın özgürlük tarihine adlarını yazdıran kadın gerillalardan birkaçıdır. 1998 yılı, direnişleriyle, kazanım ve kahramanlıklarıyla olduğu kadar Önderliğimize yönelik komplonun başlatıldığı yıl olması itibariyle de mücadelemiz açısından önemlidir. Ve komplocu yönelimin bir yönü de gerillayı boğmaktır. Bu ağır yönelimler, 1998 yılının son aylarına, hatta son günlerine kadar devam etmiştir.
Bu yıl yaşanan direnişte yerini alan Cahide arkadaş da, özgürlük tarihimizin henüz yazılmayan binlerce direniş timsallerinden, kutsal değerlerimizden biridir. Cahide arkadaş 1976 yılında Cizre'nin Bedare köyünde dünyaya gelmiştir. Mücadelemizin ilk geliştiği alanlardan birisi olan Cizre, gerillalarla ve gerilla mücadelesiyle 1982'den beri tanışmaktadır. Egemen ulus kültürünün ezici etkisinden uzak olan Cizre, mücadeleye ilk olarak açılan alanlardan biridir. Kürdistan’ın kalbi Botan’ın merkezinde olmasından dolayı özgürlük mücadelesini daha yakından tanıma ve birçok evladını bu mücadeleye verme imkânını bulmuştur. Kürdistan’ın bu değerli evlatlarından biri olan Cahide arkadaş, ekonomik olarak orta halli olan, feodal ve yurtsever bir aile ortamında büyümüştür ve fedakar-emekçi özellikleriyle tam bir Botan kızıdır. 1991 yılında henüz on beş yaşındayken Kürdistan Özgürlük Mücadelesi saflarına katılan Cahide arkadaşta kazandığı veya kazanacağı her şeyi kendi emeği ile sağlamak, bir yaşam felsefesidir. Resmi okullarda okumamış olmasına rağmen kendi çabasıyla okuma yazmayı öğrenmiş, zeki ve gelişmeye açık, altın gibi bir genç kızdır. Cahide yoldaş, dürüstlüğüyle, partiye olan bağlılığıyla her zaman örnek bir duruş sergilemiştir. Yaşam ve mücadele coşkusu, moralli katılımıyla bulunduğu ortamda etkili, öncü bir komutandır.
Uzun bir süre Beytüşşebap alanında pratik faaliyetlerde bulunan Cahide yoldaş, alanın tecrübeli gerillaları arasında yer almıştır. Bu tecrübelerden dolayı her göreve gönüllü katılımı esas almış, şahadetine kadar iddialı ve fedai tarzda bir duruş sergilemiştir. Yine bir gün görev için gittikleri bir köyde ihbar sonucu köye operasyon düzenlenir. Olanlardan habersiz olan arkadaşlar küçük bir çocuğun bağırmasıyla askerlerin geldiğini anlayarak ve hemen köyü terk etmek için harekete geçerler. Arkadaşlar köyden uzaklaşmak üzereyken çıkan çatışmada Cahide yoldaş yaralanır. Ağır yaralı olan Cahide yoldaş, arkadaşlarına ulaşamayacağını anladığında, bombasını kendisinde patlatarak teslimiyet çağrılarına, cevap vermiştir.
1998 yılı Aralık ayının son günlerinde yaralanan Cahide yoldaşın, yeni yılın ilk günü olan 1 Ocak 1999’da bombasını patlatması, O’ndaki yaşam enerjisinin, yaşama olan bağlılığın, ölüm karşısında yenilmemenin, gelişim dinamiğinin, kendini sürekli yenilemenin ve her şeye rağmen yaşamı ve mücadeleyi esas almanın bir göstergesidir. Yaşam çizgisini son âna kadar takip etmiş, bu çizgi sona yaklaştığında kendi yaşamını noktalamıştır.
Her insan, yılsonlarında ömrünün bir kesitini noktalayıp yeni yıla yeni başlangıçlarla girer. En azından bu umutlarla yeni yıla yönelir. Cahide yoldaş, eski yılı direnişle kapatmış, yeni yıla şehitler kervanında girerek bizlerin yüreğindeki özgür gelecek umutlarını yeşertmiştir. On beş yaşında partiye katılan ve yirmi üç yaşında şehit düşen Cahide yoldaş, genç ömründen taşan yaşam enerjisini Botan dağlarına taşırmış, tertemiz yürekli bir özgürlük gülüdür. Bizler için bu özgürlük güllerinin kızıllığından özgürlük tarihimizin satırlarını okumak, kendi varoluşumuzun, anlamlı yaşamanın ve onurlu geleceğe uzanmanın bir şartı, yaşam kuralıdır.