Bi heval jiyan re em tên wargehê
Ji cihekî hizna qûtbûnê. Kêfxweşiyek nazenîn bi me herdûkan re heye.
Li gel çanteyên me gîtar û seyê me yê biçûk Qereçî jî bi me re ye. Hênikiya demsala payîzê gıya şînkiri ne, ev demsale ku me dıxapî ne. Di rastiya de li van deran çar demsalan jiyankirin ne tiştek dûr e. Ev der xaknîgariya Mezopotamya ye. Weke her jinek kurd rihma vê axê jî bi berekete.Zêdetir...

Hûn dikarin pişperdeya komkojiyê Hewlêrê 1997 ji bo me kifş bike?
Weke ku cîhan tev dizane ku roja 14 Gulanê , ew roja ku İsraîl ketibû Filistina Arap, dema ku em li vê dirokê dinêrin em ê têbighijin ku dirok gelek caran xwe dûbare dike ji bo gelan ji bo ku bibe rojên cejinê, an dibin rojên reş. Ji bo wê jî mirov dikare beje ku ev roj hemû ji xwe û pêve çênabin ji ber ku bi zanahiyeke pir mezin û gemar tê amede kirin, ji hêla hêzên şerxwaz.Zêdetir...

.

Payîz li ser welatê me de hat hem jî bi awayek pir bê rihim. Belê payîz demsala hiznê tê bi navkirin. Payîza me ji bi hemû kirinê xwe ev da piştrastkirin. Ji ber ku di payîzê de pelê dara me jî weşiya. Me jî di wan mehê payîzê de gelek can ji axa sar re rêwîkir in. Ewrê payîzê ji çûyînê bê dem re fêrmisk dibarandin, li ser axa bi tava havînê hatibû şewitandin. Hin dem hene ku mirov bi ti awayî nikare wana rave bike,  Zêdetir...

Di tekoşîna azadiya jin de, bi dehan hevalên rola pêşengiyê dan ser milên xwe û bûn pirek ji pola hene. Di navbera jinên cîhanê û njinên Kurd de, fikir û ramanê rêber APO mîna deryakê herikîn ser darên rehên wan hişk bû ne, baxên ku gulên wan çilmisîne û bedenên ku ziha bû ne. Bi xwe re jiyaneke nû ava kirin, bi sedan û hezaran keçên ciwan dan ser rêça wan û li beram berî jiyana koletî serîhildan. Û jiyana azad ji bo xwe bingeh girtin û ji bo vê jiyanê şêwazên tekoşînê yên herî zor dan ber xwe û tekoşîna xwe bilind kirin. Zêdetir ...

Dîrok dinava pelên spî de hatiyê veşartin. Pênûs her tim pênaseya dîroka gelan kiriye, an jî weke din rastiya mirova daye naskirin. Şîlan dı diroka giştî de bi lêgerînên xwe û bı pênûsa xwe rûpelek nû li dîrokê vêkir. Bi pênûsa xwe re rêya jiyaneke nû vekir. Ev pênûs gelek çaran bû dengê azadiya jinên û gelek çaran jî bû qîrîna dengê azadiyê.
Belê bi çavê rojnamevaneka Kurd li jiyanê dinêrî û wisa jî bi êşa gelê xwe dihesiya û wan êşa li rûpêlê sipî dinivîsand. Her gavê bi awakî alozî dihatê avêtin, ji bona jiyanêkê nû biafrîne. Ji bona vê afrandina jînê nû de weke şervaneke azadiyê hembezdikir.
Şilan bê hêvîya tiştekî, xwe tevlî hemû tişta dikir û awakî pir kêfxweşî, dilxwestek jî tevlî dibû ew miroveke wisa bû. Zêdetir ...

Nûjiyan Nûjiyan li Rihayêji dayik dibe, heta şeş salî li welat jiyan dike. piştî temenê xwe yê şeşa malbat diçe Evropa yê. Ji bo Nûjiyan pêvajoyeke nû destpêdike. Çiqas zirûf û derfetê Evropa ji bo Nûjiyan zehmet be jî zû hîn dibû, di hemû aliyanda xwesteke fêmkirinê hebû. Di haval Nûjiyan de tiştê heri bala mirov dikşand hezkirina mirov û zindibûna wê bû. Derûdor ji vê zindîbûna wê matmayî diman. Ev taybetmendiyên yen we dihişt ku di dibistanê de û dinav hevalê xwe de pir bê hezkirin.
Çiqas Nûjiyan mezindibû hewqas jî nakokiyê nasnama wê jî mezindibûn. Ev nakokiye nasname û azadiye ji wê re deriye nû vedikirin.  Zêdetir ...

welatekî ku têda bihar herdemî vejîn dide, çivîkek ji dûr ve dihat baskên xwe li ba dikir, silav dikir li welatê xweşkahî û evînê. Çivîkek di asoyê de dayîk dibû, di demjimêrên dawî ya hilpijîna rojê, çivîkek bû dixwest ku bi gul û beybûnan re bibe rêheval, bi nesrîn û xecxecokan re bibe yar. Çivîka me hat li hêlîna xwe vegirî, li ser darekê nû vejîn dida darekê pelçemên wê serê xwe nû dipişkivand, paşê çivîka me dest bi xwendina helbesta jiyanê dikir, ji hemû heyînên vî welatî re dar, çem, gul, ajal, çiya û mirovên vî welatî, her wiha bû, çîroka çivîka me caran bi perperîkan re dileyîst li ser pelên daran û bi hevre evîna gulê parve dikirin. Zêdetir ...