Sema Dêrik
 

Xiyanet bûyerek ji nişka ve ye, wê çawa pêk werê kengê bi encam bibê ne diyar e. Di heman demê de ew bûye nasname ya kesê xwe firoş û kiryarê xiyanetê ji bo wan dibê wek nan û avê. Di hindirê civakê de gelek caran baweriya bi jiyanê wenda dibê. Ji bo vê yekê dema mirov baweriya xwe wenda kir wê demê berê wê/wî dikevê xiyaneta gelan. Ango bi salan jiyan dikin lê yek kêliya wan nakevê bin xizmeta civakê de. Mînakên wê jî di roja me de bi kurahî tê jiyan kirin û sedemên van hevpeymanan ji van xalên bê bawerî yê tê. Ev nêzîkatî herdem bi gelê kurd daye wenda kirin. Bi çav nebarî di keziyê dijminatî yê de hatine honandin. Sedemê van nêzîkatiyan polîtîkayê ku dijmin li hemberî gelê kurd dide bi karanîn. Herdem xwestiye jiyanê li gelê kurd tarî bikê û zimanê wan qedexe bikê û her ku çû ev politîka hate kur kirin. Bi van nêzîkatiyên xapoker û bercewendperest kesayetên kurd ên lewaz bi tevna xiyanetê re da honandin û ev hetanî qomploya navnetewî ya li hemberî Rêber Apo jî çû. Bi vî rengî baweriya xwe bi jiyana azad wenda kirin û baweriya xwe bi jiyana dijmin anîn e, lê belê ya tirajedîk ew e ku dijmin baweriya xwe tu carê bi wan ne aniye û naynê jî. Her wiha weke xulamên siyasetê didê bi kar anîn. Gelo kesên ku di xiyanetê de israr dikin li ser hişê xwe de çûne, bûne serxweşên civaka xwe û ji kiryarên xwe ne agah darin? an jî, ji ber ku bercewendiyê netewî xistine plana duyemîn û li pey bercewendiyên kesayetî bezîne?
Heger mirov bihizrê xiyaneta mezin ew e ku kurd bi dijminên xwe re li hev bikê. Ev nêzîkatî dibê weke kewa ku dinava qew mê xwe de hatiye kirêt kirin. lewra di mirov de hêza raman ya rast û keda jiyanê xwedî wate ye. Bi xebata mirov bi keda wê/wî berhemê jiyanê tê afrandin û ev dibê pîrozî. Zihnê mirovan û giyana wê/wî bi wate dikê. Nirxê jiyana mirovan ji vî bingehî dest pê dikê.
Ji bo mirov bi ser bilindahî jiyan bikê tenê keda ji bo gelê xwe dayîn encam digre. Ya rast ew e ku ji bo çand û zimanê xwe tev bigerê, ya mirov dikê xwedî hêz çande û di rastiya Rêber Apo de ev hatiye tespît kirin. Hindek kesên ku ji xwe re dibêjin em kurdin, lê her kêliyekê wan di bin xizmeta dijmin de derbas dibê. Dibêjin ku kurmê darê ne ji darê bê dar xirab nabê. Lê mixabin hindek kurmên kurda hene ku hemû tevgera wan ji bo rizandin û hilweşandina dara azadiyê ye. Di van demê dawî de xeleka qomployê berfirehtir dibê. Dibin navê ‘em ê tevgera kurd tine bikin’ ew kesên ku van hevokan bikar tînin, xwedê gravî bi eslê xwe kurdin. Helbet dewleta tirk bi van nêzîkatiyên xwe wek dijminê radîkal li hemberî gelê kurd derxistiye holê. Lewra têgihiştina jiyana rast tenê di xizmet kirina mirovatiyê re derbas dibê, derveyî vê hemû kiryarên din bercewendiyên kesayetîne û ji gel dur in. Ji ber ku gel her dem temsîla jiyanê dikin. Her çaxek derbas bûye tê de bûyerên diyar hene ku hatine derbas kirin, lê mixabin bûyera xiyanetê di her çaxî de berdewam kir û mohra xwe li her pêvajoyê xistî ye. Di her pêvajoyê de bi awayên cuda derketiye holê. Lê ya ku mirovan têşîne ew e ku herdem ên ji vê re bûne qurban kesayetên kurdin. Ev weke bûyerên tirajedik herdem hatiye nivîsandin û li ser rûpelên dîrokê hatiye neqşandin. Lê Rêber Apo herdem karkirin bi dijmin re wek şerma mezin da ye diyar kirin û bi vê yekê herkes ji kiryarên xiyanetê daye revandin. Helwesta Rêber Apo ji vê yekê avakirina mirovê azad e û ev jî bi ser xist. Mirov dikarê bêjê ku sedema ku Rêber Apo evqas bûye hedefê hêzên desthilat dar ji vê yekê tê. Ji ber ku di felsefa Serokatî de jiyan heye, lewra kesên ku bi hebûna xwe wate nedin jiyanê cihê wan di felsefa Rêber Apo de nîn e. Ev yek ji bo her kes, tevger û her dewletê derbas dibê. Lewra di felsefa Rêber Apo de cih girtin di jiyanê de cih girtin e.