|
Ragihandin |
|
Di
derbarê malpera me de nêrîn û pêşniyarê we |
|
|
|
Cidiyeta Şer Ji Şêwaz...
|
Hêza Mezinahiya Rêber APO...
|
|
Li
Akademiyê Rêbertî di nava şagirtan de diçû û dihat, ew
havîna dawî bû ku bi wan re bû. Dipeyivî û çavên wî girtî
bûn, mîna ku kesek dakeve kûrahiya bîrekê û hûndirê xwe
lêkolîn dikir. Şîrove dikir û derbasî ziraviyan dibû. Berhev
dikir xalên berê û yên ku pêwîst e ji bo têkoşînê, pêre jî
kelemên li pêşiya rêka pêşxistina kesayeta heyî şîrove dikir.
Hevalek perpirsê ewlehiya Rêbertî xwe nêzî hevalên rûniştî
kir, li cihê ku rêbertî lê diçû û dihat, di bin stûnên hesîn
de. Çek di destan de bû, bi diltirsokî li Rêbertî mêze kir,
lê belê qise nekir. Wiha vegeriya cihê ku rêbertî lê dima.
Hewşa din cihê xwarinpêjiyê bû. Dema Rêbertî ders dida te
nedikarîbû ji cihê xwe bilepitî û tiştekî cuda bikî,
ango li wan der û doran werî û herî...Zêdetir... |
Kesayeta
ku ji hemû hêlan ve xwe afirandî… Di nava mercên zor û
zehmet de hêza xwe ya hundirîn derxistina holê… Bi wê hêzê
jî mirovên mezin û resen avakirin... Em insanên gelekî bi
şens in, ji ber rêberek wek Rêber APO ji nava dîroka me
derket. Rêbertiya me ev têkoşîn bi serê derziyê kola û bi
birdoziya azadiya mirovan serketinên bêhempa da qazenckirin.
Ger ez bixwazim rastiya vê bi çend hevokan bînim bilêv bikim,
wê ti şîrove têrê nekin. Ji ber rastiya têkoşîna Rêbertî ji
gotin û şîrovekirinê derbas dibe. Ew rastî, min xwendin, lê
pirî wan min bi çavên xwe dîtin...Zêdetir...
|
|
Waneya Rastiya Rêbertî...
|
Ji Zeytûnê re...
|
|
Elbet
her bîranînek bi Rêbertî re û dema ku me bi wî re derbas
kiriye wateyekî pir cuda di nav xwe de dihewîne. Bîranîna ku
min bi Rêbertî re jiya pir balkêş bû. Li sala 1996’an li
Şamê dibistana me hebû. Min jî di wê Akademiyê de perwerde
didît. Yek ji dersa me ‘rastiya Rêbertî’ bû. Her dem di wê
waneyê de Rêbertî dihat û şîrove dikir. Rastiya serokên ku
hene dinirxand, lê belê wê rojê Rêbertî hat şêwazek cuda
ceriband. Di dibistanê de her roj hevalek kordîneya rojê bû.
Rêbertî bi kordineya/î rojê re xeber şandibû, gotibû “bila
heval amade bibin, em ê bên û li ser Rêbertî nîqaş bikin”.
Gotibû ku “hûn bixwe rabin li ser min nirxandinê bikin.”...Zêdetir... |
Ber bi
çiyayên min ve dibezin
mij
ber bi deştên min ve diherikin
çem
ber bi rûbarên min ve diçe
şînên bi xem
nagihîje rojên dûr çûkên dilê min
digevizîn mêjiyê min
dinava şikên min
a te,
min dixwest bi te re, em
bigrin pora berbangêdestek genim em biavêjin
rûbarên pîroz
şîn û xem bila çûban...Zêdetir...
|
|
Rêhevaltiya bi Rêbertî re...
|
Payîzên Me Jî Dibişkivin...
|
|
Wek
jinên ku di şer, têkoşîn û lêgera vekirina deriyê azadiyê de
ne, em van rojan dîsa ji wateya rêhevaltiyê re li bersivê
digerin û hewl didin bigihîjin remza wê. Bersiva me vêcarê
wê ji remza heqîqetê re derî veke, ev jî pêwîstiya girêdan
bi rêhevalên ku di vê rêyê de me wenda kirin û rêhevaltiya
rast bi rêbertiya me re ye. Di van rojên ku me hemleya “Em,
Rêbertî azad bikin, li qirkirinê dawî bînin” daye
destpêkirin, bersiva ku ji wateya rêhevlatiya rast re were
dayîn hîna girîngtir dike. Hem wek pêdiviya sozên me dane
Rêbertî û rêhevalên xwe yên şehîd, hem jî wek rêhevalên wan
em ê mafê temsîliyetê bi çalekî û vegotina xwe qezenc bikin...Zêdetir... |
Gelo ne
ji eserên wan yên ku çavê me zîq, guhê me bel, dilê me mest
û hizrê me ronak dike wê hemû mirovan xwe hunermend hesab
bikirana. Gelo wan; ew xwedawenda dilpak bi kîja çeşnê
hunera xwe bandor kirine, da ku ew afirandiye û heyîna xwe
ya li ser erdê ji wan re veqetandiye. Gelo ne ji xweşiktirîn
hostahiya dil, hizir, çav û destê wan bûna,wê çiya rast, roj
bê tîn, heyv bê ron, çivîk û şalûl jî bê deng bûna? Gelo ne
ji hêza nirxên wanî hunerî be, di kevîka zindanê zilmet û
tarî de, di bin sîwana zilma kedxwaran de, wê hêvî bûbana
buhara temenê kê/kî ji me. Gava ku di şerê rizgariya
welatekî de guleyek sînga me derbas bike û di pişta me re
derbê,...Zêdetir...
|
|
Ji
Rêwiyê Rojê Re...
|
Divê Weke Jin, Bibim Jin!...
|
|
Min
şehîdbûna te bihist. Li ser girek bilind, çiyayek asêbûm wê
rojê. Nizanim ji ku ket bîra min, ez daketim qampê û Min
dest avêt komandêya televîzyonê û pêxist. Piştî nivro bû.
zerekiyên rojê gihîştibû quntara çiya. Cih bi cih berfa spî
mîna xalan li ser rûyê çiya xuya dikir û bi tirêjên melûl ên
rojê re dibiriqî. Ez bi karek din re mijûl dibûm. Dem û
wexta min nebû nûçeyan temaşe bikim wê rojê. Lê çawa çêbû ez
jî nizanim. Ji nûçeyên ROJ TV nûçeya yekem bû ez ne şaşbim.
Ji ber ciwaniya temenê te hişê min têkbir, min tam nezanî
saet çend bû. Lê temenê te di hişê min de çikilî mîna tîrek
ji kevanê hatî berdan...Zêdetir... |
|
Berhevkar: Bêrîtan Lêlîkan |
Sal 1995
bû.
Em nû ji perwerdeya YAJK ê derketibûn. Ji me re gotin “hêzên
Botan ê, naçin Botan ê, yên Zagrosê jî naçin Zagrosan”. Wê
demê, min pêşniyara xwe ji bo çûndina Cûdî kir. Ciyê me
hatin xwendin û wê şevê diviya em çûbana Botan ê. Riya me
çawa derbas bû û em çawa gihîştin Haftanîn hê me baş şîrove
nekir, diviya me roja dîtir çalekî bikira. Ji ber ku dijmin
ketibû liv û tevgerê. Bi ya min be, tişteke pir sosret bû.
Ji ber ku qada em lê ne, me ne nas dikir, ne jî me hevalan
nas dikirin û kesên ku tu baş nasnekî, bi wan re çûndina
çalekiyan, tişteke ne hesan bû. Bes, di nava şer de, ti
pirsgirêkên me nebûn, me dikarîbû şer bikin...Zêdetir...
|
|
Pirek
Ber Bi Xwe Ve...
|
Ji jina Ciwan Re Name...
|
|
Di
pirtûkekî ya Bûdîstan de kurteçîrokekî pir hînker hebû ku ez
dixwazim parvekirina me bi vê re dest pê bikim. Ji ber ku
birastî mirov di vê serpêhatiya kin de dikare waneyekî pir
baş fêr bibe. Bi kinahî kurteçîrok wiha bû;
Di dema Bûda de li daristanekê de zilamek dijiya, zilam her
kesê/a ku didît ango hemû rêwiyên ku ji daristanê derbas
dibûn, dikuşt. Bixwe jî bi şêweyên herî hovane, da ku tirs û
xof bixîne dilên gelê herême û kes xwe nêzî wî neke...Zêdetir... |
Demekî dirêje ku
diponijim da ku ji ku derê destpê bikim. Çendî serdem derbas
bûn ku min dengê xwe nebihîstiye, ez jî nizanim. Lê tişta ez
dizanim diviya ez di serî de bibûma zarok, paşê jî bibûma
jin. Zeman dabû peyv hev û wiha li xêva (bellek) min hate
nivîsandin. Hebûna min wek ciwan jî mîna nivîsekî ku li ser
avekî piçûk were nivîsandin, zû zuha bû. Bêku bizanibe ber
bi ku derê diherike û heya çima diherike. Hin caran min ew
jî nedît, an jî ez bêjim li min hate qedexekirin...Zêdetir...
|
|
Rojhilatê Welatê Me ŞAHO
|
Binivîsin Êş û Keser, Bixwînin Jiyan
|
|
Rojhilatê welatê me Şaho, ji me dûr e, lê bi qasî Rohilatê
dilê me jî nêz me ye. Warê ji dayîkbûn û mezinbûyîna Ferzad
Kemangeran û cihê ku Şîrîn Elemhulî û Berçeman lê jiyan kir
û têkoşîna xwe meşandin. Çiyayên Şaho cihê berxwedaniya
şehîd Baran, Hewram, Berçem û Çalakan ne. Lewma biqasî
rojhilatê dilê me nêz me ye, Şaho.
Çiyayê Şaho dikeve Rojhilatê Kurdistanê. Ev çiya berdewamiya
sîlsîleya Zagrosane.
Zêdetir...
|
|
Nameya
Mamoste Ferzad Kemanger bi munasebeta roja mamosteyan
Nîtche: yê/ya ku ji reh û damar mamoste be, hemû tiştan tenê
di derbarê xwendekarên xwe de, bi baldarî dişopîne.
Ez li wan rojan difikirim.
Diviya ez bûma mamosteyê wan zarokên ku di zarokaniya xwe de
êş û keda mezinbûyînê digirtin ser milê xwe û di mezinahiya
xwe de jî xeyalên xwe yên pêknehatî ji zarokên xwe
diveşartin. .Zêdetir... |
|
Hûrik Hûrik Dagire Tûrik
|
Zarok
|
|
Li
ser rûye dinê gelek zindî jiyan dikin. Her zindî li gor
jiyana xwe çandekî digire û li gor wê jî kêfxweşî û lêgera
jiyana xwe binavdikin. Di civaka Kurdan de gelek lêger û
xweşikbûna jiyanê xwe wekî avêkî nerm diherikîne ser çanda
jiyanê. Legera gelê Kurd li ku be bila be lê belê tucarî ji
xwezayê qut nabê. Ji ber wê jî dema gel navê hezkirin û
acizbûne xwe tîne ziman, xwe bi gerdûna ku tê de dijî, bi
şibandina xwezayê tarîf dike.Dema em ji roja xwe, heya ew
roja ku tevlî dîrokê dibin lê dinêrin; zindîbûna çanda
jiyanê weke bayek hênik li rûyê me dide. Jiber di çanda
Kurdan de zanebûn weke jiyana veşartî tê bi dest girtin...Zêdetir...
|
|
|
Nameya
Ferzad Kemanger mamosteyê dardekirî, ji bo xwendevanên xwe
Dilê min bêriya we hemûyan kiri ye. li vir bi roj û şev ez
bi xewin û xeyalên we yên şirîn, helbesta jiyanê dixwîn
im.
Her rojê bi şûna we, ez ji tavê re dibêjim ‘rojbaş’. di nava
van dîwarên bilind de, bi we re ji xewê şiyar dibim. Bi we
re dikenim û bi we re dirazêm. Car caran tiştek mîna ‘diltengiyê’,
hemû hebûna min dadigir e.
Xwezî, weke berê em ji seyrana ku me jê re digot ‘gera
zanistî’ westiya divegeriyan, westiyayî ji hemû heydedan,
Zêdetir... |
|
|
Em jinin
ne namûsa kesî ne, namûsa me azadiya me ye. |
|
|
Kampanya ya ku di 25 mijdara 2008
destpêkiriye heta 25 mijdara 2009 berdewam
bikebixwînin
Pêlêbikin
|
|
Em
Têkoşîna Azadiyê Bilind Bikin,
Çanda Tecawuzê Derbas Bikin |
|
|
|
|
Stran, Dengê Dîroka Kevnar
|
Dê Bêje Dilê Xeman
|
Em Li Ku Dera Cîhanê, Bi Çavên Kê...
|
|
Destê
qelişî û şewitî yê şivan li bilûrê dixe. Li ser gelî
keriyeke bizin diçêrin. Hêdî hêdî ewr bi xatir xastina rojê,
sor dibin. Ji dûr ve xume xuma kaniyê ji zozanê tê. Şivanê
gund li bilûrê dixe. Avaza bilûrê, xwe li tehtên çiyayên
pêşî dixe û li asoyên misî, belav dibe. Bizin hildikişin ser
kevirên herî bilind û ji giyayên şîn dixwen. Carna jî bi be
be hevrêkiyê dikin. Zêdetir... |
Ez
dibêjim!
Ev çi wexte?
Dilê min tê de teng e
Bêhna min tê de nayê der
Her wext hil hila dilê min e
Bayê evînê ji me dûr e
Binêreee...
Çavên min çawa dişewitin
Ji evînê dûr
Fihêtiya mezin li ser lêvan
Çav kor û dil şewatın mirov
Dîsa dibêjım!
Ev çi wexte?
Evîn heft qat, li bin erdê de ye...Zêdetir... |
Nirx û sembolên ku netewan dikin netew hene, ji van yek jê
ax e. Piştre ziman, çand, al û sembolên din hene.
Ji van nirxên netewa Kurd tişta ku pê nehatî lîstin, êriş li
ser nebûye, çi maye?
Hîna navê welatê me yê ku dergûşa şaristaniyê ye, dayîka
axên ku civakbûn lê çê bûye, tê înkarkirin.
Zimanê me hîna qedexeye. Di bin neheqî û heqaretên mezin de
tê înkarkirin...Zêdetir...
|
JI BO HEMÛ NIVÎSÊN
HESTÊN DILÊ ME
Pêlêbikin
|
|
|
